Hraunfossar en Deildartunguhver

Beste vrienden,

Het schijnt vandaag in Nederland mooi zonnig te zijn, maar hier is het vanochtend ook niet verkeerd. We beginnen het ontbijt met een kommetje Skyr: een soort hele dikke kwark. Het is erg  lekker, vooral als je er veel jam doorheen roert. Na het ontbijt komen we in de verleiding om nog een keer in de hot tub te springen, maar we doen het maar niet, er staat nog het een en ander op het programma vandaag.   

We rijden door een zonovergoten vallei in de richting van onze eerste bezienswaardigheden. We hebben op ons muziekstickje wat symfonieën van Alexander Glazunov (1865-1936) gevonden. Ze klinken romantisch en walsachtig, met een flinke batterij trombones erbij voor wat extra pep. Het is wellicht niet ieders smaak, maar het is perfect voor de occasie.  

Hraunfossar betekent in het Nederlands lavawatervallen, en dat dekt de lading aardig. Het water spuit hier uit vele gaten in de rotswand. De verklaring is simpel: het regenwater en het smeltwater van de gletchers sijpelt door de Hallmundarhraun (een dikke laag lava) heen, tot het stuit op een harde onderlaag. Bij Hraunfossar liggen beide lagen bloot, en zo lijkt het of het water uit de rots ontspringt, wat eigenlijk ook wel zo is. Het is een spectaculair gezicht. 

Even verder stroomopwaarts ligt Barnafoss, een kleine waterval op een plek waar de river Hvítá zich door een nauwe kloof perst. Hier was vroeger een natuurlijke stenen boog over de stroom. De legende wil dat lang geleden hier twee kinderen verdronken toen ze van de brug afvielen. De moeder liet toen de brug vernietigen. Barnafoss betekent waterval van de kinderen.

 

Bij Deildartunguhver zien we stoomwolken uit de aarde oprijzen. Hier is een grote heetwaterbron met kokend water. Niet eens je teen in het water steken om te voelen hoe heet het is! Vlak ernaast bevinden zich een Spa en een pompstation voor natuurlijke stadsverwarming. Het hete water wordt over kilometers in metalen buizen gedistribueerd naar dorpen in de omgeving. Het ruikt overal naar rotte eieren, vanwege de zwavelverbindingen die door het kokende water uit het gesteente wordt opgelost. 

De Glanni foss warerval ligt vlakbij en is ook prachtig. Voor wie er in gelooft komen hier elven en trollen voor. Die elven zijn overigens niet aardig, maar kwaadaardig. 

Voor de lunch schaffen we wat sandwiches aan. Ze zijn vrij prijzig, zoals alles hier in IJsland, maar ze smaken goed.

Onderweg naar ons volgende hotel in Varmalid komen we door een flink aantal regenbuien. Maar het IJslandse gezegde luidt: 'Bevalt het weer je niet? Wacht dan een paar minuten'. Nog een wijze raad: 'Ben je verdwaald in het bos? Ga dan rechtop staan'.   

Het Snæfellsnes schiereiland

Beste vrienden,

Vandaag rijden we een rondje over het Snaefellsnes schiereiland. Nou een rondje, we zijn de hele dag zoet. Waar je ook om je heen kijkt, het uitzicht is overal prachtig. Wel is het overal al vrij druk, het hoogseizoen moet nog beginnen, maar er zijn nu al meer buitenlanders als IJslander op het eiland.

Gerduberg is een lange formatie van bijna perfekt gevormde kolommen van basalt. Hoe ze onstaan heeft te maken met het stollingsproces van de lava waaruit ze werden gevormd. In Ierland is ook een soortgelijke formatie: the Devil's  Causeway.  

Saxholar Crater is een echte krater van een kleine vulkaan. Hij is niet meer actief (d.w.z. ligt op zijn rug en rookt). Je kan via een trap naar boven klimmen en aldaar een kijkje nemen. De tocht is een soort COOPER-test om je fitheid te meten. We komen gemakkelijk boven, maar gelukkig staat er halverwege een bankje voor het uitzicht. 

Ytri Tunga is een prachtig stuk kust waar je vaak zeehonden kan spotten. Bij eb liggen ze met z'n allen op het strand te zonnen. Wij vinden ze luierend op de rotsen, bovenop een bedje van zacht meurend zeewier. Je wordt wel vriendelijk verzocht om parkeergeld op kenteken te betalen, af te rekenen met je creditcard. Voor alle zekerheid staan er bij het wegrijden camara's te loeren. Wel krijgen we netjes een reçu via de mail. 

Het dorpje Búða heeft een schattig kerkje uit de negentiende eeuw: Búðakirkja. Het is nog steeds in gebruik en de ligging is dramatisch te noemen. Er schijnt evenwel een lekker zonnetje, en het is eigenlijk best uit houden. Typisch IJslands is de letter 'd' die wordt geschreven met een streepje erdoorheen: 'ð'.

De Snæfellsjökull gletcher zien we alleen vanuit de verte: je kan ereen op, maar dat is een dagtocht op  zich. Kirkjufell mountain is een eigenaardige suikerberg, hoewel 'kirk' in het IJslands kerk betekent. Het is wellicht het meest gefotografeerde object in IJsland.

Het was een mooie dag, we hebben veel gezien, en we zouden nog wel een extra rondje kunnen maken, even mooi, en zonder dezelfde dingen te zien. Afgezien dan van de alomtegenwoordige uitgestrekte lavavelden.

Maar we hebben ook nog een groter rondje te voltooien: heel IJsland rond (met de klok mee). Na het diner in het hotel gaan we nog even buiten in de hot tub zitten: een bad met water van 37 graden met uitzicht over de omgeving. De buitenlucht is nu vijf graden, dus na het bad vluchten we snel naar binnen. 

Stafholtsveggir

Beste vrienden,

Icelandair brengt ons in drie uur van het druilerige Schiphol naar Reykjavik, waarbij we ook nog twee uur kado krijgen. Of eigenlijk te leen, want op de terugreis moeten we ze weer inleveren. Het is vandaag Hemelvaart, en er rijden hoegenaamd geen bussen naar het NS-station. Gelukkig is de buurvrouw meer dan bereid om ons even af te zetten met de auto. Vielen Dank! (ze leest mee). 

We hebben mazzel: we zitten aan de goeie kant van het toestel, en we hebben op het laatste stukje van de vlucht prachtig uitzicht op bergen, gletchers en Willinkiaanse wolkenpartijen.

De firma Herz voorziet ons van een opzichtig oranje gekleurde  4-wheel-drive, die evenwel best lekker rijdt. De wagen is van alle gemakken voorzien, waaronder een een usb-voeding voor onze TomTom en een plek om ons muziek-stickje te installeren. Als eerste schalt de Petit Messe Solenelle van Rossini door onze auto. Het is weliswaar een katholieke mis, maar Rossini was operacomponist, en dat is duidelijk te horen aan de spektakelvolle muziek. Een goed begin! 

We rijden op ons gemakje naar Stafholtsveggir, waar we logeren in het landelijke hotel Stafholt. De ontvangst is vriendelijk, het is prachtig gelegen en de keuken is niet verkeerd: er is een buffet met dikke IJslandse kippensoep met brood en kruidenboter (erg lekker), en een toetje van driedubbel mierzoete chocoladecake met slagroom. De IJslanders zijn echte zoetbekken. 

Naar IJsland!

Beste vrienden,

Over enkele dagen gaan we een kijkje nemen op IJsland. Voor ons is dit onontgonnen terrein, maar  de verhalen die ons via velerlei kanalen bereikten waren zonder uitzondering uitzonderlijk lovend.  Hoewel de buitentemperatuur ook in de zomer over het algemeen frisjes is, nemen we toch ook badkleding mee, teneinde onze kleumende botten te kunnen laven in de warme vulkanische baden.