Stafholtsveggir

Beste vrienden,

Icelandair brengt ons in drie uur van het druilerige Schiphol naar Reykjavik, waarbij we ook nog twee uur kado krijgen. Of eigenlijk te leen, want op de terugreis moeten we ze weer inleveren. Het is vandaag Hemelvaart, en er rijden hoegenaamd geen bussen naar het NS-station. Gelukkig is de buurvrouw meer dan bereid om ons even af te zetten met de auto. Vielen Dank! (ze leest mee). 

We hebben mazzel: we zitten aan de goeie kant van het toestel, en we hebben op het laatste stukje van de vlucht prachtig uitzicht op bergen, gletchers en Willinkiaanse wolkenpartijen.

De firma Herz voorziet ons van een opzichtig oranje gekleurde  4-wheel-drive, die evenwel best lekker rijdt. De wagen is van alle gemakken voorzien, waaronder een een usb-voeding voor onze TomTom en een plek om ons muziek-stickje te installeren. Als eerste schalt de Petit Messe Solenelle van Rossini door onze auto. Het is weliswaar een katholieke mis, maar Rossini was operacomponist, en dat is duidelijk te horen aan de spektakelvolle muziek. Een goed begin! 

We rijden op ons gemakje naar Stafholtsveggir, waar we logeren in het landelijke hotel Stafholt. De ontvangst is vriendelijk, het is prachtig gelegen en de keuken is niet verkeerd: er is een buffet met dikke IJslandse kippensoep met brood en kruidenboter (erg lekker), en een toetje van driedubbel mierzoete chocoladecake met slagroom. De IJslanders zijn echte zoetbekken.