Mývatn en Dimmuborgir in de sneeuwjacht

Beste vrienden,

We keken vanochtend uit het raam van onze hotelkamer, en we zagen een witte wereld. In Noord-IJsland geldt code rood vanwege onverwachte sneeuwval en harde wind. Op verschillende plekken zijn de wegen afgezet. We gaan toch maar op pad, maar niet nadat we de route van vandaag op internet hebben gechecked. Een gewaarschuwd man telt voor twee. Gelukkig is onze route rond het meer Mývatn begaanbaar, zij het met flink aangepaste velociteit. 

Maar eerst de auto sneeuwvrij maken. Bij een volledig ingesneeuwde auto moet je eerst een nummerplaat vrijmaken, anders loop je de kans je buurman een groot plezier te doen. Maar deze voorzorg is vandaag niet nodig.     

Het meer Mývatn is gevormd tijdens vulkanische activiteit, slechts zo'n 2300 jaar geleden. Het is ondiep en er steken allerlei lavaformaties boven het oppervlak uit.

Door de ondiepte is er 's zomers veel zonlicht, en dus algengroei. Die algen zijn voedsel voor miljarden muggenlarven. Als die uitkomen heb je hier 's zomers miljarden muggen. Ze steken niet, maar ze vormen grote zwermen en kruipen overal in. Mývatn betekent muggenmeer. Maar vandaag hebben we geen enkele mug gezien! Nou, eentje dan.

Iets hogerop in de voedselketen zijn er veel vissen en vogels die muggenmassa een lekker hapje vinden. Zo is Mývatn niet alleen een heel speciale geologische plek, maar ook qua fauna.Dit alles wordt uitvoerig gedocumenteerd in een prachtige expositie in het bezoekerscentrum (Gigur gestastofa). 

Over het ontstaan van het meer is ook weer een IJslandse sage bekend: de duivel wilde de schepping van de wereld in het honderd laten lopen door de zon uit te pissen. Maar de straal kwam precies op Mývatn terecht.    

In de buurt ligt ook de vulkaan Askja (botervloot), eigenlijk een complex van vulkaankegels, die nog steeds actief zijn. Wegens grote gelijkenis met het maanlandschap (zoals dat toendertijd werd verondersteld) gingen Amerikaanse astronauten bestemd voor de maan hier oefenen. Hier een foto van Neil Amstrong uit 1967. 

Dimmuborgir (duistere burchten) is een lavaveld vlakbij Mývatn, en zeer de moeite waard. Er zijn bizarre lavaformaties, die wel op oude kasteelruïnes lijken.

De bitterkoude wind wordt hier gebroken door een lieflijk bos, zodat we even lekker kunnen wandelen. De vulkaan vlakbij slaapt momenteel, en hij heeft een streepjespyjama aan. 

In Dimmuborgir wonen ook de dertien Jólasveinar (joeljongens, Yule lads), volgens de folklore zijn het zonen van de trollen Grýla en Leppalúði. Oorspronkelijk waren ze naar en vervelend, net als hun moeder. Volgens de sagen kwam Grýla vlak voor Kerst uit de bergen om stoute kinderen te vangen en op te eten. Tegenwoordig worden de Jólasveinar ook wel Santa Clauses genoemd, en delen met kerst kadootjes uit aan de kinderen.