Stuðlagil canyon

Beste vrienden, 

Het weer is weer wat gekalmeerd, de sneeuw is bijna overal weggesmolten, de wind is gaan liggen, en de buien worden minder. De tocht van vandaag voert naar het oosten van IJsland door uitgestrekte vlakten waar nauwelijks meer groeit dan wat kort gras. De lavabodem is vruchtbaar, maar het duurt jaren en jaren voordat de flora hier een beetje kan wortelen. De wegen zijn goed, maar wel tweebaans, met af en toe een éénbaans brug. En de berm is slechts twintig centimeter breed, met daarnaast meteen een steil talud. Oppassen geblazen dus.

Onderweg maken we een detour naar Stuðlagil canyon. Je arriveert er via kilometers en kilometers onverharde weg met diepe diepten naast de weg en geen vangrail. De rivier de Jökla stroomt hier door een nauwe kloof vol met de meest bizar gevormde basaltkolommen. De Jökla was oorspronkelijk een woeste bergstroom, maar het waterpeil is gedaald na de bouw van de Kárahnjúkar-dam stroomopwaarts in 2003. En toen kwamen die basaltkolommen boven water. 

Aangekomen in Hotel Hallormsstadur parkeren we onze oranje 4x4 naast zijn tweelingbroertje en nemen deel aan het happy hour in de lounge. Maar een drankje blijft een dure aangelegenheid. 

Oeps, we verklappen meteen ook het wachtwoord voor de hotel-WiFi: Hreindyr. Er zijn hier rendieren in de buurt, ze zijn oorspronkelijk geïntroduceerd in de 18e eeuw uit Noorwegen en zijn vervolgens verwilderd.

De dagen zijn hier momenteel erg lang: de zon gaat slechts een uurtje of vier onder. De langste dag is op 21 juni: in Noord-IJsland gaat de zon één keertje helemaal niet onder. Reykjavik ligt veel zuidelijker, daar duurt de nacht van 21 juni toch weer twee uur.